De kleine blonde dood

Datum 16 december 2013
Uploader Cherique
Auteur Boudewijn Büch
Taal boek Nederlands
Jaar 1985
Niveau boek Bovenbouw, VWO, HAVO, VMBO
Boekverslag downloaden of printen
Stuur jouw boekverslag
Boekverslag

Het boek is in twee verhaallijnen geschreven. Namelijk één in Boudewijns jeugd en één als Boudewijn al ouder is en een zoontje heeft.

Het boek begint met een schoolreisje in Boudewijn zijn jeugd, ze gaan naar een gebied vlak aan de grens. Zijn vader verbiedt Boudewijn om over de Duitse grens te komen. Hij doet dat omdat hij joods is. Als hij hoort dat Boudewijn toch in Duitsland is geweest wordt hij woedend. De vader van Boudewijn heeft vaak woede aanvallen. Boudewijn maar ook zijn moeder en broer leidden ontzettend onder zijn woede aanvallen. Er zijn weinig mensen die veel verdriet hebben als de vader van Boudewijn sterft door zelfmoord. Boudewijn vindt de dood van zijn vader wél ontzettend erg.

Het tweede verhaal gaat over Boudewijn en zijn zoontje Micky. Boudewijn en Micky beleven samen allerlei dingen. Mieke, de vrouw van Boudewijn, is alcoholist. Boudewijn besluit dat Micky voorlopig bij hem komt wonen. Als Boudewijn voor een paar dagen naar Parijs toe gaat logeert Micky bij een vriendin van Mieke, Gerda. Boudewijn verbiedt haar om Mieke bij Micky te laten, maar ze doet het toch. Bij Mieke thuis knapt een gezwel in de hersenen van Micky en daarna valt hij ook nog van de trap. Als Boudewijn terugkomt uit Parijs ligt Micky in coma. Hij scheldt eerst Mieke helemaal verrot en gaat daarna naar het ziekenhuis, waar hij beseft dat Micky zal sterven.

Ik vind ‘De kleine blonde dood’ een erg apart verhaal. Er gebeuren veel dingen en je moet goed opletten, want twee verhaallijnen lopen door elkaar, waardoor je telkens weer moet omschakelen. Ik vind het wel goed geschreven, want zo kan je telkens de twee situaties met elkaar vergelijken. In de ene verhaallijn las je hoe Rainier met Boudewijn omging toen hij klein was en in de andere daarna las je hoe Boudewijn met Micky omging.

De titel ‘De kleine blonde dood’ slaat op het zoontje van Boudewijn, Micky, die sterft als hij nog maar vijf jaar oud is. Het verhaal van Micky is niet het belangrijkste van de twee verhalen in het boek. De jeugd van Boudwijn speelt een grotere rol. Daarom vind ik het niet helemaal logisch dat Boudewijn Büch deze titel heeft gekozen.

Boudewijn komt met twee leeftijden voor in het boek. In de eerste verhaallijn is hij nog kind en in de tweede verhaallijn is hij zelf vader van Micky en dus al een stuk ouder. Ondanks dat de vader van Boudewijn erg agressief was, had hij een goede band met hem. Toen Boudewijn hem vertelde dat hij homo was, aan de drugs zat en dat een vrouw zwanger van hem was, veranderde dit. Boudewijn lijdt veel. Eerst overlijdt zijn vader door zelfmoord. Daarna moet hij zijn zoontje ‘beschermen’ voor zijn eigen moeder. En daarna overlijdt Micky aan een hersengezwel.

Het verhaal is geschreven in de ik-perspectief. Zowel in de verhaallijn als hij kind is, als in de verhaallijn dat hij ouder is. Je wordt dus als het ware meegesleurd in het verhaal. Het lijkt net of je het zelf meemaakt en niet alsof je het verhaal van iemand anders aan het lezen bent.

Ik zou het boek aanraden voor mensen die altijd wat over hun ouders te zeuren hebben. Hier zie je een voorbeeld hoe je er ook mee om kan gaan en dat het eigenlijk nog veel erger kan. Eigenlijk kan ik verder niets bedenken voor wie ik het verhaal zou aan- of afraden. Het is voor iedereen wel leuk.