De kraamhulp

Datum 26 februari 2015
Uploader Noa
Auteur Esther Verhoef
Taal boek Nederlands
Aantal pagina's 329
Jaar 2014
Niveau boek Bovenbouw, VWO, HAVO
Boekverslag downloaden of printen
Stuur jouw boekverslag
Boekverslag

Samenvatting

Didi en Oscar zijn dolgelukkig met hun baby Indy. Didi is aan bed gekluisterd door bekkeninstabiliteit. Daarom zijn ze blij met de kraamverzorgster, Hennequin. Deze lijkt een hele goede hulp te zijn, totdat haar moeder, Nelly, twijfels bij deze vrouw krijgt. Deze twijfels worden groter op het moment dat Oscar ineens vermist wordt. Dit wantrouwen blijkt niet voor niks, als Hennequin op een dag Nelly en Didi elektrocuteert en hun meeneemt naar de spoorwegbrug.

Hennequin wordt kraamverzorgster bij de familie Stevens. Ze doet zich voor als een lieve, behulpzame kraamverzorgster, maar zint op wraak. Want drieëntwintig jaar geleden, toen Didi’s moeder en Hennequin’s vader een relatie hadden, ging Hennequin met Didi en haar zusje Claartje, naar de spoorwegbrug. Claartje is daar, nadat Didi Claartje’s knuffel uit jaloezie van de brug gooide, achter haar knuffel aangesprongen en verdronken. Didi heeft gezegd dat Hennequin Claartje duwde. Hennequin wil dit vereffenen. Daarom neemt ze Nelly en Didi mee naar de plek waar alles is begonnen, om hun aan hun einde te brengen.

Miriam is de zus van de laatste man van Hennequin. Hij is overleden door een ‘val van de trap’. Miriam twijfelt hierover en start haar eigen onderzoek. Ze komt erachter dat Hennequin betrokken is geweest bij de moord op haar kamergenote uit het internaat. Hierdoor is ze verstoten door haar vader. Miriam vind het te toevallig dat nu ook Oscar vermist wordt. Daarom besluit ze Hennequin te bezoeken. Dit mondt uit in een moordpoging op Miriam. Nu valt alles ineens op z’n plek. Miriam gaat naar de spoorwegbrug. Daar staat Hennequin met Didi, Nelly en Indy. Dan komt ineens Hennequin’s vader op Hennequin aflopen en omhelst d’r. Totaal onverwachts doet Hennequin’s vader een stap richting de reling van de brug en springt er met Hennequin overheen, de sterke stroming in.

Personages

Hennequin Smith / Catherina Kramer, een knappe vrouw met mooie lange bruine haren en bruine ogen. Ze is 35 jaar en werkt als kraamverzorgster bij de familie van Didi Vos en Oscar Stevens. Tijdens haar kraamperiode bij Didi doet ze een blonde pruik op en groene lenzen in om niet herkend te worden. Ze is een geniepige, slimme vrouw die niet snel opgeeft. Op momenten dat er iets tussen haar wraakactie op Didi komt, verzint ze wel weer iets anders om deze toch door te laten gaan. In dit stuk gaat ze erover nadenken wat ze kan doen om haar wraakactie door te laten gaan, als de moeder van Didi ineens in het spel komt en er een totaal andere wending aan geeft. ‘Hennequin ging zich er vanavond eens goed over buigen wat ze met Nelly zou gaan doen.‘ (p. 205)

Didi Vos, een mooie jonge vrouw. Ze is 29 jaar en is net bevallen van haar eerste kindje Indy. Het was een zware bevalling, hierdoor heeft ze problemen gekregen met haar bekken en is aan het bed gekluisterd. ze is een lieve vrouw die veel voor andere over heeft en niet snel opgeeft. Zodra haar bekken het bijna begeven tijdens de klim op de spoorwegbrug geeft ze niet op en blijft doorklimmen ook al begeven haar bekken het bijna. ‘’Ik moet het zelf doen,’ hoorde ze Didi huilend zeggen, en verbeten klom ze door.’ (p. 318)

Miriam de Moor, een knappe jonge vrouw, van rond de 30 à 35 jaar. Ze is werkzaam bij de politie als hulpofficier van justitie (politieagente) en heeft vaak nachtdiensten. Ze is een daadkrachtige en sterke vrouw die de moed er goed inhoudt. Zodra Miriam uit het raam van haar appartement en door het glas van de onderbuurman valt en in het ziekenhuis ligt, (met een gescheurd schouderblad, een gebroken arm en een hersenschudding) wil ze toch naar de spoorwegbrug toe om te zorgen dat niet alles uit de hand loopt. En Hennequin Didi, Nelly en Indy niet vermoord. ‘’Ik moet erheen. Er is daar ook een pasgeboren baby in huis.’ De verpleegster hield haar tegen, drukte haar terug in de kussens en boog zich over haar heen. ‘Mevrouw, u moet echt blijven liggen.’ ‘Ik heb nergens last van!’’ (p. 302-303)

Mening

Ik vind het een spannend boek. De gebeurtenissen die zich in het boek afspelen trekken mij echt aan en zijn heel spannend. Bij iedere keer dat ik het boek las, wilde ik niet meer stoppen, omdat het boek zo spannend was.
Toen Hennequin Miriam probeerde te vermoorden, maar dat niet lukte, kon ik niet stoppen met lezen. (p. 285-298)

Ik vind het boek meeslepend. Ik leef echt mee met de personages uit het boek. Ik vind de manier waarop het boek geschreven is heel mooi.
Het moment dat Hennequin probeerde Didi en Nelly Vos te vermoorden, zat ik helemaal in het verhaal. (p. 304-329)

Ik vind het een verrassend boek. Sommige gebeurtenissen die in het boek voorkwamen zag ik niet aankomen en overvielen me soms, waardoor ik nog meer zin kreeg om het boek te lezen.
Toen de vader van Hennequin van de brug af sprong en Hennequin mee nam in zijn val. (p. 327-328)