De passievrucht

Datum 16 januari 2014
Uploader Cherique
Auteur Karel Glastra van Loon
Taal boek Nederlands
Aantal pagina's 238
Jaar 1999
Niveau boek Bovenbouw, VWO, HAVO
Boekverslag downloaden of printen
Stuur jouw boekverslag
Boekverslag

Armin komt erachter, dat hij onvruchtbaar is. Dit is raar, want hij heeft een zoon, Bo. Zijn hele leven wordt overhoop gegooid. En het grootste probleem is dat de moeder van Bo, Monika, overleden is. Armin heeft een relatie met Ellen, destijds Monika’s beste vriendin. Als Armin en Bo een weekendje naar Ameland gaan, verteld Armin als hij dronken is dat hij Bo’s vader niet is. Wanneer Armin en Bo weer terug zijn, sterft de vader van Armin. Als Hij het huis van zijn vader opruimt, komt hij een briefje van Monika tegen waarop staat: , Ik ben zwanger’. Zijn vader is de dader, en Ellen heeft dit altijd geweten.

Ik vond het een goed boek, omdat je wordt meegesleurd in het verhaal. Armin gaat kapot van binnen en hij is radeloos. Je zit echt in het verhaal. Daarnaast is het ook niet voorspelbaar. Op het begin dacht ik niet eens aan de vader van Armin. En Ellen is zo lief voor Armin. Ik had niet verwacht dat zij het ook al wist.

‘From the start Most every heart That’s ever broken Was because There always was A man to blame’ Dolly Parton (‘It Wasn’t God Who Made Honkytonk Angels’) Dit motto beweert dat er altijd een man verantwoordelijk is geweest voor het breken van harten. In dit boek was het de vader van Armin. Hij breekt Armin’s hart, en ook dat van Bo en Ellen. ‘De passievrucht’ wordt gebruikt in de betekenis van een baby. De vrucht die uit passie wordt geboren. Het is voor Armin natuurlijk heel moeilijk dat Monica seks heeft gehad met zijn vader. Bo is in het boek – figuurlijk gesproken – de passievrucht.

Armin is erg tot zichzelf gekeerd en trekt zich weinig aan van anderen. Zo volgt hij de adviezen van zijn grote vriend en collega Dees slechts zelden op. Hij heeft een grote liefde voor de natuur en voor de mensen die hem dierbaar zijn. Armin kijkt positief tegen het leven aan en is heel warm van karakter.

Het verhaal wordt chronologisch verteld. Wel kom je veel flashbacks tegen in het verhaal. Er is zelfs een flashback waar Armin en Monika elkaar voor het eerst ontmoeten.

Ik kan twee thema’s terugvinden in het boek.

1. Bedrog

Na 13 jaar komt Armin erachter dat zijn overleden vriendin en de moeder van zijn ‘zoon’ hem voorgelogen heeft en dat zijn zoon dus niet van hem is. Hij is al die tijd bedrogen. Tijdens zijn zoektocht gaat hij mensen wantrouwen. En op het einde kom je erachter dat zelfs Ellen niet te vertrouwen was.

2. Vaderschap

Armin is constant bezig met het verliezen van zijn vaderschap. Hij is als de dood om Bo kwijt te raken.

“Ik kijk naar Bo, die ik beter ken dan enig ander mens in de wereld, en zie een vreemde.” (pagina 22) “Ik ben helemaal niets meer. Geen vader. Geen zoon. Geen geliefde. Geen vriend. Niets. Ik ben opgehouden te bestaan. Ik moet mezelf opnieuw gaan uitvinden.” (pagina 232)

Het boek is af te raden voor mensen die niet van probleemboeken en gevoelige boeken houden, of mensen die te maken hebben gehad met dit soort situaties. Het lijkt me erg moeilijk voor iemand, die erachter is gekomen dat zijn kind niet het zijne is, om dit boek te lezen. Je wordt dan weer helemaal teruggesleept naar die situatie, terwijl je het misschien net achter je gelaten hebt.