Unwind – Neal Shusterman

Datum 16 juni 2015
Uploader Isa
Auteur Neal Shusterman
Taal boek Engels
Aantal pagina's 335
Jaar 2007
Niveau boek Bovenbouw, VWO, HAVO
Boekverslag downloaden of printen
Stuur jouw boekverslag
Boekverslag

Primaire gegevens

Neal Shusterman, Unwind, Simon and Schuster BFYR, New York 2007

Thema

wat het duidelijkste thema van dit boek is, is ouder-kind relatie. In het verhaal kunnen namelijk ouders hun kind “unwinden*” hierbij worden alle delen van het kind geamputeerd zodat, als iemand anders het nodig mocht zijn, deze delen van het lichaam vervangen kunnen worden. Maar naast ouder-kind relatie is een belangrijk thema van dit boek ook vechtlust. De hoofdpersonen in het boek doen namelijk hun uiterste best om te vluchten zodat ze niet unwind worden en dus in een geheel blijven leven. Alleen tijdens hun vlucht komen ze wel in benauwde situaties terecht waar ze zich uit moeten vechten.

*het lichaam van een kind word in stukken gehakt waarbij alle onderdelen gebruikt worden (ledematen, ingewanden, enz.) hierbij blijft het kind technisch gezien leven maar niet in zijn eigen lichaam en niet onder zijn eigen bewustzijn. Ouders kunnen een unwinding formulier invullen voor hun wanneer dit tussen een leeftijd van dertien tot achttien jaar is.

Personages

Connor lassiter: een 16 jarige jongen wie zijn ouders het unwind formulier hadden getekend omdat Conner vaak in gevechten kwam met zowel zijn ouders als anderen. Connor is een lange sterke jongen met warrig kort haar. Door Connor zijn vlucht actie, waarbij hij een politie agent neerschoot met zijn eigen pistool, staat hij bekend als de “akron-AWOL”

Risa Megan Ward: een 15 jarig meisje die is opgegroeid in een weeshuis. Ze heeft haar ouders nooit gekend want die hebben haar direct naar haar geboorte weggeven. Risa is getalenteerd piano spelers maar volgens het weeshuis waar ze zit heeft ze geen aanvullen om te houden dus word zo “unwound”. Naast dat ze goed piano kan spelen is ze ook erg slim en ze weet erg goed hoe ze een gewonde moet verzorgen. Helaas is dat niet genoeg voor het weeshuis. Wanneer ze ziet dat Connor de politie agent neerschiet ziet ze haar kans schoon om te vluchten. Ze trekt met Connor op en samen vluchten ze.

Levi “Lev” Jedediah Calder: een 13 jarige jongen die ook wel omschreven word als een engel door zijn blauwe ogen en blond haar. Hij is opgegroeid om “unwound” te worden. Zijn ouders geloven erin dat elk tiende dat zei bezitten naar god moet. En hij is het tiende kind. In het begin geloofd Lev er met alle overtuiging dat het goed is dat hij word “unwound” maar nadat dat Conor hem ontvoerde komt hij er langzaam achter dat dit niet is wat hij is. En slaat ook op de vlucht samen met Risa en Connor. Na een tijdje verraad Lev Connor en Risa en gaat er alleen vandoor. In het begin is Lev een naïeve jongen maar in de loop van het verhaal word hij steeds gewelddadiger en verwilderder om te kunnen overleven.

Cyrus “CyFi” Finch: een 15-jarige jongen die, net zoals Risa, ter vondeling werd gelegd na zijn geboorte. Cyrus werd toen geadopteerd door twee vaders. In het boek word hij beschreven als een slimme jongen die op zoek is naar zichzelf. Hij word namelijk niet “unwound”. Hij heeft ooit bij een auto ongeluk een deel van zijn hersenfunctie verloren en dat deek heeft hij gekregen van een jongen die wel is “unwound”. Deze jongen denkt alleen dat hij nog leeft en neemt zo nu en dan het lichaam van Cyrus over. Nadat Lev zich heeft afgescheiden van Risa en Connor komt hij Cyrus tegen en samen gaan ze op zoek naar wat Cyrus de heel tijd bezig houd.

Roland: een lange sterke jongen met een tijger-haai tattoo. Die net zoals Connor, Risa en Lev een “unwind” is die weggelopen is. Ze ontmoeten Roland in het distributie centrum richting de “vliegtuigbegraafplaats” waar ze kunnen leven tot hun achttiende. Roland doet er alles aan om Risa en Connor opgepakt te krijgen. Dit kost hem uiteindelijk zijn eigen leven. Hij is de enige die daadwerkelijk “unwound” word.

 

Perspectief en verteller

word in een hij/zij-perspectief verteld. Dit gebeurd niet uit maar één personage maar uit meerde personages. Zo kijk je mee over de schouder van de hoofdpersonen: Connor, Risa en Lev. Maar ook met de iets wat minder belangrijke personen: CyFi, Roland en meerdere personen die geen naam hebben in het boek. doordat je door de ogen van meerdere mensen kijkt word elke situatie heel interessant doordat je verschillende meningen over de situatie krijgt.

 

Tijd

Het verhaal zou zich af kunnen spelen in tegenwoordige tijd hoewel dit een dystopie is, is dit moeilijk te zeggen. Is het verhaal word amper gebruik gemaakt van flashforwards. Er word echter wel gebruik gemaakt van flashbacks. Zo word er af en toe terug gekeken naar het leven van Risa in het weeshuis of dat van Connor in zijn thuis situatie. Hierdoor word het duidelijk waardoor Risa bijvoorbeeld zo zorgzaam is en weet hoe ze een gewonde moet verzorgen. Ook word duidelijk waarom Connor soms agressief reageert op sommige situaties. In het verhaal zijn ook veel tijdsverdichtingen en tijdssprongen. Deze vinden vooral plaats tijdens hun vlucht en wanneer ze zijn aangekomen op de vliegtuigbegraafplaats. Deze situaties zijn wel erg belangrijk voor het verhaal maar deze hoeven niet geheel uitgewerkt te worden want dan word het saai. In het verhaal vinden ook tijdsvertragingen plaats. De belangrijkste tijdsvertragingen vinden plaats op het Harvest-camp*. Hier word bijvoorbeeld ook tot in detail beschreven hoe Roland word “unwind”. Dit is belangrijk omdat het in het hele boek als een soort mysterie gezien word waarvan niemand nou precies weet hoe het verloopt. De combinatie van al deze tijdsaspecten word het een heel spannend verhaal.

*plaats waar de kinderen heen gaan die worden unwound. Hier worden ze in “stukken gehakt”.

Ruimte

Het verhaal speelt zich veelal af in donkere, rilling verwekkende ruimtes. Voorbeelden van deze ruimtes zijn het distributie centrum waar alle weggelopen jongeren zitten voordat ze weggaan naar de vliegtuigbegraafplaats. Deze ruimte word dan ook beschreven als een niet plezierige ruimte zonder ramen en slechte sanitaire voorzieningen. Doordat dit zo gedetailleerd beschreven is kan je je inleven dat het geen pretje is om daar te moeten zijn. Een andere zeer belangrijke ruimte is het Harvest-camp en dan specifiek de “chop-shop”. Hier worden alle jongeren “unwound “ waar ze deel voor deel uit elkaar worden gesneden. De schrijver besteed niet altijd even veel aandacht aan de ruimtes vaak ook alleen aan de personages in dat stuk. Het hangt af van de situatie.

 

Stijl

De stijl van de schrijver bestaat vooral uit relatief korte zinnen. Met weinig bijvoeglijke naamwoorden. Het aantal moeilijk woorden in het boek valt ook heel erg mee. Het bestaat namelijk vooral uit neologismen. Om het verhaal interessant te houden word er veel gebruik gemaakt van levendige dialogen met opvallende stijlfiguren. Waar je je als lezer makkelijk kan inleven. Het inleven lukt nog makkelijker in het boek doordat er veel ruimtebeschrijvingen zijn. Door de combinatie van die twee is makkelijk om in de huis van de hoofdpersoon te kruipen.

 

Waardering

Dit boek staat nu zeker op mijn lijst van favoriete boeken. Ik heb ervan genoten om het te lezen. Dit komt doordat ik sowieso zelf al een voorliefde heb voor iets wat onrealistische boeken met een spannende verhaallijn. De personages in het boek waren levensecht er zaten niet echt heel erg herkenbare situaties in aangezien ik er zelf nooit tegen aan zal lopen dat mijn ouders een formulier zullen tekenen waarin staat dat mijn lichaam in stukken gehakt mag worden. Maar toch kwam het verhaal geloofwaardig over, het zou (als je een grote fantasie hebt) in de realiteit voor kunnen komen. Het is dat met de kennis die men tegenwoordig allemaal heeft het al duidelijk is dat het nooit daadwerkelijk uitgevoerd kan worden maar in het boek werd het zo omschreven dat het nog wel echt zou kunnen gebeuren. Naast al deze dingen stonden de personages voor je gevoel wel vlak naast je aangezien er gewoon moderne taalgebruik gebruikt werd. En de personages gewoon duidelijk omschreven werden en ook realistisch.

Om het nog even weer duidelijk te maken, voor als het dit nog niet was, ik heb mezelf niet hoeven dwingen om dit boek te lezen ik heb er erg van genoten en zal het dan ook zeker aan anderen aanraden.